Juichen voor een ander

Robin van Persie2
Danny Blind. Ik geef hem het voordeel van de twijfel. Als speler juist boven alle twijfel verheven, maar als coach nog nooit iets gepresteerd. Vóór hem pleit dat Hiddink wél alles had gepresteerd, en het met dit team ook niet voor elkaar kreeg.

Er wordt veel gewezen op individuele fouten, pech, blessures om te verklaren waarom het Nederlands elftal geen onderdeel gaat uitmaken van de betere helft van Europa die om het kampioenschap gaat spelen. Ik heb de hele kwalificatiereeks Nederland niet als team gezien; het was letterlijk een ‘elftal’. En als je niet als team speelt, krijg je het tegen ploegen als IJsland, Turkije en Tsjechië, die wél als team spelen, lastig.

Van Gaal zag dit tijdens het WK goed: achterin de rijen gesloten houden, met spelers als Vlaar en Nigel de Jong die het gras opeten als het nodig is, en voorin alle ballen op Robben. Een gelijkspel heb je, een overwinning kun je krijgen.

Tijdens de kwalificatiereeks was Robben vrijwel continu geblesseerd. Daarmee mis je een enorme aanvallende impuls, maar nog steeds had het achterin dicht kunnen zitten. Wat gelijkspelletjes tegen IJsland, Turkije of Tsjechië waren ruim voldoende geweest om in elk geval de playoffs te halen.

Ik vind het gebrek aan teamgeest schrijnend. Martin Indi die zijn ploeg in de steek laat met een domme rode kaart. Memphis die bij Manchester iedere week prima presteert, maar bij het Nederlands elftal kennelijk geen zin heeft om het te laten zien. Riedewald en Tete die, als Van Dijk en Bruma doordekken, denken ‘hadden ze maar niet uit het centrum moeten weglopen; ik doe geen stap extra’. Niemand die Van Persie troost als hij een ongelukkig eigen doelpunt maakt. Dan kan Blind zich wel verschuilen achter blessures, onervarenheid, individuele fouten, maar hij is er niet in geslaagd om het elftal als team te laten spelen. En dat is volgens mij juist de rol van de bondscoach.

Maar het allerschrijnendst vind ik de weigering van spelers om te juichen of een teamgenoot te feliciteren als die een doelpunt maakt. Waarmee ze eigenlijk aangeven dat ze liever zelf hadden willen scoren. Razend zou ik als coach zijn als dat zou gebeuren – en ik weet zeker dat Van Gaal dat ook zou zijn.
Huntelaar maakt de 1-3 met nog twintig minuten te spelen; kansloos natuurlijk, maar ik heb grotere wonderen op de voetbalvelden gezien. Van Persie staat het dichtst bij de bal die in het doel verdwijnt, en je ziet hem balen dat Huntelaar weer een doelpunt inloopt op zijn eigen nationale record. Van Persie loopt nog een paar stappen richting het doel om de bal weer snel naar de middenstip te brengen, stopt halverwege en denkt ‘laat maar’.

Laat maar.

Delen

Siem de Jong, Joël Veltman en Europese topclubs

Veltman en De Jong in duel

Siem de Jong besloot twee jaar geleden zijn carrière een nieuwe impuls te geven: hij vertrok naar Newcastle United. Op dit moment staat Newcastle op de laatste plek in de Premier League en kan Siem zich opmaken voor een jaartje degradatievoetbal – mits hij niet weer geblesseerd raakt.

Ik begrijp niet zo goed waar die drang van spelers vandaan komt om – afgezien van het geld – voor een transfer naar een middenmoter of laagvlieger in Engeland te kiezen. Het gebeurt ook vrijwel nooit dat een Nederlandse speler die eenmaal voor zo’n club speelt, nog de stap zet naar een topclub. Een transfer naar Manchester United, Arsenal of Liverpool moet je ineens vanuit Nederland maken.

Maar misschien is het gewoon zo dat hun niveau bij Ajax al niet voldoende was, en nooit voldoende zou zijn geworden, om naar een échte topclub te gaan. Dat bevestigt meteen mijn beeld van Siem de Jong: prima speler bij Ajax, voor eeuwig fan van hem vanwege zijn goals tijdens de kampioenswedstrijd tegen FC Twente, maar geen topspeler.

Mocht Ajax ooit nog aanspraak willen maken op een succes in Europa (laten we beginnen met de Europa League), dan moet het dat soort spelers niet te lang in de basis houden – en daarmee jong talent in de weg staan. Mijn criterium voor een basisplaats bij Ajax zou zijn: gespeeld hebben voor een ploeg die in pot 1 of 2 van de Champions League zit, óf de potentie hebben voor een transfer naar een van die ploegen. Dan hebben we het dus over ploegen als Man United, Paris Saint Germain, Liverpool, Tottenham, Atletico Madrid of zelfs Barcelona. Stappen die spelers als Blind, Van der Wiel, Suarez, Eriksen en Alderweireld hebben gezet, dus zo gek is dat niet.

Moisander verruilde Ajax aan het eind van afgelopen seizoen voor Sampdoria. Dat is geen ploeg uit potje 1 of 2, en dat is ook precies zijn niveau: redelijk bij Ajax, maar onvoldoende voor de Europese top. Een speler van zijn leeftijd verbetert zich niet meer bij Ajax, dat deed hij al jaren niet, en dan is het jammer dat hij jarenlang de plek innam van jonge spelers die veel getalenteerder, maar minder ervaren waren. Je ziet nu al aan Riedewald dat hij, ondanks dat hij waarschijnlijk momenteel meer fouten maakt dan Moisander, veel meer potentie heeft. Riedewald is een speler die het in zich heeft om bij een club uit pot 1 of 2 terecht te komen, en die moet je dus jong een kans geven.

Joël Veltman heeft dat niet. Hij is inmiddels 23, daarmee behoorlijk ervaren, maar in de wedstrijden waar het om gaat zakt hij voortdurend door ijs. En dat gaat ook niet meer verbeteren. Probeer dan liever Van der Hoorn op die positie (bij hem is het er nog niet uitgekomen, maar je weet maar nooit; hij is in elk geval groot en sterk) of Heitinga (die in het verleden bij clubs uit potje 1 of 2 heeft gespeeld, dus de ervaring van het spelen – en winnen – van topwedstrijden heeft).

Benieuwd welke basisspelers (of reservespelers) van Ajax jij in staat acht om op zeker moment een transfer te maken naar een van de Europese topclubs!

Delen

Uitschakeling Oranje te wijten aan Jordi Clasie

Clasie

Ga maar na: de wedstrijden van het Nederlands elftal werden steeds beslist door spelers die niet eerder hadden meegedaan, en die – na de eerste wedstrijd – als wisselspeler in het veld kwamen.

  • Tegen Australië besliste Memphis Depay als invaller de wedstrijd, eerst met een assist, en vervolgens door zelf het winnende doelpunt te maken
  • Tegen Chili maakte Leroy Fer als invaller de winnende treffer
  • Tegen Mexico gaf Klaas-Jan Huntelaar eerst met een kopbal de assist op Sneijder voor de gelijkmaker, en beslist hij zelf de wedstrijd met een penalty
  • Tegen Costa Rica kwam Tim Krul in de laatste minuut van de verlenging in het veld, en redde hij Oranje door twee penalties te stoppen

Toen waren er nog twee spelers die geen enkele wedstrijd hadden gespeeld: Jordi Clasie en Michel Vorm (de reservekeeper). Waarschijnlijk heeft Louis van Gaal hier bij aanvang van het toernooi op geanticipeerd. Hij bewaarde Michel Vorm voor de penaltyreeks in de finale tegen Duitsland, en zette Clasie dus in de tweede helft in tegen Argentinië.

Maar Clasie scoorde niet, en gaf ook geen assist voor de gelijkmaker. Hij kwam niet eens in de buurt. Clasie zal vier jaar lang het juk van de uitschakeling op zijn schouders moeten dragen…

Delen

De Godenzonen geven zichzelf geen vleugels

ajax-salzburgIk heb afgelopen donderdag genoten van Ajax-Red Bull Salzburg. Als neutrale toeschouwer. Van het spel van Salzburg. 90 minuten lang druk zetten op de tegenstander, goed combinatievoetbal, scherpe aanvallende acties, en een werelddoelpunt. Precies de filosofie die Ajax al jaren predikt.

Een wedstrijd wordt eigenlijk al in de eerste vijf minuten beslist; dan wordt bepaald wie de jager, en wie de prooi is. Zou dat de oude Griekse held zijn, of het moderne oppepdrankje?

Je ziet het wekelijks in de competitie, maar gisteren ook weer: Ajax start met het (langzaam) rondspelen van de bal tussen Moisander en Veltman, om zo een gaatje te vinden richting Blind. ‘Onder de druk uit spelen’, noemt De Boer dat. Maar om zelf de rol van jager aan te nemen, moet je juist direct de tegenstander op de eigen helft drukken. Dat mislukte gisteren volledig, omdat vanaf het eerste fluitsignaal die intentie ontbrak.

Blind wordt in de Nederlandse competitie gelukkig nog steeds gezien als die voetballer die een paar jaar geleden helemaal met zichzelf in de knoop lag. Daardoor krijgt hij van zijn tegenstanders alle vrijheid om het spel als een veldheer te verdelen. Salzburg had veel beter opgelet, en sneed de weg naar Blind consequent af, of zette direct druk op hem. Hierdoor had hij nooit de mogelijkheid om de bal naar voren te verplaatsen, waardoor Ajax uiteindelijk tot twee fatsoenlijke aanvallen kwam in de hele wedstrijd.

De Boer constateerde achteraf dat de tactiek niet gewerkt had. Dat, toen het onder de druk uitspelen niet bleek te werken, de lange bal te weinig was gehanteerd. Dat zag iedereen die op de tribune zat ook. Vreemd vond ik het dat Ajax, dat met rust met 0-3 achterstond, ook in de tweede helft bleef volharden in combinatiespel tussen keeper Cillessen, en verdedigers Veltman en Moisander. Zelfs bij een vrije trap ver op de helft van de tegenstander werd de bal niet opportunistisch in de 16-meter gegooid, maar weer risicoloos naar achteren gespeeld.

De nederlaag was meer dan terecht. Complimenten aan Salzburg; ik heb zelfs Real Madrid en Barcelona in de Arena nog nooit zoveel druk zien zetten op Ajax. Ik voorspel dat Salzburg nog ver gaat komen in de Europa League.

Delen

Koen Verweij en het startschot

koen verweijDrieduizendste van een seconde kwam hij tekort voor goud: Koen Verweij verloor met een haast onmeetbaar verschil van de Pool Zbigniew Brodka.

Geluid beweegt met ongeveer drieduizendste van een seconde per meter. Als je dus een meter verder weg staat van het startschot, hoor je het startschot drieduizendste van een seconde later. De afstand tussen de rijder in de buitenbaan (waar de scheidsrechter met zijn startpistool staat) en de binnenbaan is groter dan een meter. Koen Verweij, die in de binnenbaan startte, hoorde het startschot dus zeker meer dan drieduizendste, en waarschijnlijk wel meer dan een honderdste van een seconde later dan Brodka, die tijdens een eerdere rit in de buitenbaan startte.

Op zich zijn er veel omstandigheden die bij een schaatsen een voordeel of een nadeel kunnen opleveren. Het maakt nogal wat uit of je een tegenstander hebt naar wie je op de kruising toe kunt rijden (aerodynamisch voordeel), of dat je voor hem langs kruist. Dat zijn toevalligheden, die vooral door het lot (en de loting) bepaald worden. Maar het feit dat de scheidsrechter naast de rijder in de buitenbaan staat, is geen toevalligheid, en leidt bij de start al tot een verschil in waarneming tussen de rijder aan de buitenbaan en die aan de binnenkant. Daarom is het vreemd dat eindtijden in honderdsten van seconden worden gemeten, maar dat bij een gelijke stand de duizendsten van seconden er ‘opeens’ bij worden gehaald. In de wetenschap is zoiets niet toegestaan.

Als je dus uitgaat van de waarneming door de schaatser van het startschot, is een meting op duizendsten van een seconde onterecht. Koen Verweij had gewoon met dezelfde tijd (in honderdsten) geklokt moeten worden als Brodka – en dus ook goud moeten krijgen!

PS Overigens is dit extreem eenvoudig ‘op te lossen’, door de scheidsrechter met zijn startpistool niet naast de schaatsers, maar achter te schaatsers op te stellen, zodat ze het schot beide op hetzelfde moment horen.

Delen

Agile: de democratisering van software ontwikkeling

agileAgile, Scrum, Kanban, Lean: woorden die te maken hebben met een nieuwe manier van software ontwikkeling die de laatste jaren steeds populairder is geworden. Ze zijn allemaal gebaseerd op een paar hele simpele, maar fundamentele concepten. Door populariteit ontstaan echter ook meteen allerlei financiële belangen. Hierdoor is een hele industrie ontstaan van cursussen, opleidingen, boeken en consultancy rondom deze onderwerpen. En deze verkopen uiteraard als er een soort zweem van mysterie wordt gecreëerd, die pas oplost als je (flink) geld investeert.

Ik ben zelf de afgelopen vijf jaar intensief bij projecten betrokken geweest die web development volgens Agile Scrum deden. Soms gingen die projecten goed, vaak ook niet of maar ten dele, maar onafhankelijk van het resultaat was er in de Scrum teams altijd het gevoel dat er niet ‘Agile to the max’ werd gewerkt.

De afgelopen maanden heb ik een uitgebreide (persoonlijke) Retrospective gedaan op deze afgelopen vijf jaar, en geanaliseerd waarom Agile projecten zo gemakkelijk falen, en daaruit conclusies getrokken. In een serie blogposts zal ik dit toelichten aan de hand van een aantal onderwerpen, met voorbeelden, én aan proberen te geven hoe het eenvoudig beter kan. Het gaat allemaal over de ‘democratisering van software ontwikkeling’, wat in mijn optiek de grondslag is van de nieuwe manier van software development.

Daarom, vrij naar Johan Cruijff: ‘Agile software development is simpel, maar simpel, op basis van Agile ontwikkelen, blijkt vaak het moeilijkste wat er is’.

Delen