Widgets – wie wint?

Widgets zijn weer helemaal in. Ik ‘enablede’ en ‘disablede’ al widgets halfweg jaren 90, toen het internet nog moest doorbreken. Widgets waren toen niet anders dan grafische elementen, zoals de ‘OK’ of ‘Cancel’ knop van een desktop applicatie. Maar tegenwoordig zijn widgets van die handige programmaatjes die je in je browser of op je desktop bij elkaar kunt plaatsen. Microsoft noemt ze overigens gadgets.

Apple gebruikt ze al tijden in Dashboard, onderdeel van het Tiger operating system. Maar met de release van Vista valt te verwachten dat deze programmaatjes ook onder PC-gebruikers veel aandacht zullen gaan krijgen. Newsweek stelt al dat het jaar 2007 wellicht het “Year of the Widget” wordt. De combinatie van een rijke user interface en de actualiteit van een online dienst maakt het een aantrekkelijk alternatief voor de traditionele browser. Sterker nog, ik denk dat – met de komst van Vista – in 2007 de strijd om de desktop gaat ontstaan. Wie een mooie plek weet te veroveren, is verzekerd van het continue blikveld van de PC-gebruiker. Een unieke kans voor bedrijven om een alternatief marketingkanaal aan te boren. Waarbij natuurlijk méér geboden moet worden dan een fotootje, een klok of een calculator.

Vista desktop

Daarnaast leveren ook de grote jongens uit de online wereld strijd: zowel Apple, Yahoo, Google als Microsoft zijn gekomen met hun eigen versie van de widgets. Spannend en nog weinig voorspelbaar wie die strijd gaat winnen. Yahoo wijdt er op zijn eigen widget blog een vergelijkend artikel aan. Redelijk neutraal, en de moeite waard om te lezen.

Ikzelf gebruik overigens met veel plezier de Google widgets op mijn Google personal homepage, waar ik in één oogopslag bijvoorbeeld mijn laatste RSS-feeds, het nieuws van nu.nl en Digg kan bekijken.

Nagekomen bericht: via Dutch Cowboys kwam ik een mooie verzamelsite van widgets tegen: http://www.widgipedia.com/ 

Drie essentiële stappen voor een Web 2.0 startup

Ooit overwogen om een Web 2.0 startup te beginnen? Dan moet je er snel bijzijn, want je begint al achter de hype curve aan te hobbelen. Drie essentiële stappen in het beginnen van een Web 2.0 startup zijn ‘de naam’, ‘de missie’ en ‘de marketing’. Gelukkig hoef je over deze drie ingrediënten niet meer na te denken, want je kunt ze panklaar van het internet plukken:

  1. Begin met de Web 2.0 Company Name Generator
  2. Kies een missie met Dilbert’s Mission Statement Generator
  3. Produceer een mooie advertentie met de Ad Generator

Met name de laatste moet je beslist zien; hier wordt uitgelegd hoe het werkt.

OK, ik noem mijn eigen startup dus Kiboo, met als missie ‘We exist to professionally create virtual opportunities and assertively initiate error-free meta-services to exceed customer expectations’ en deze advertentie (indachtig mijn vorige post):
Less Everything

Hoeveel James Bonds heb je nodig om te pokeren?

Pokeren is helemaal hot op dit moment. Ouders maken zich zorgen over de pokerdrang van de jeugd, en zowel bij mijn vorige als mijn huidige bedrijf vinden pokeravonden plaats. Niet per se om de harde knaken, maar wél met bijbehorende sigaren en zonnebrillen. Waar is de tijd gebleven dat we ons een hele avond konden vermaken met klaverjassen, toepen of hartenjagen?

Maar dan deze James Bond mashup! Het is weliswaar niet letterlijk poker dat ze spelen, maar toch briljant in elkaar gezet:

[gv data=”oQ-RnM63is8″][/gv]

Het type Jan Wouters

Seth Godin heeft het in één van zijn laatste posts over ‘becoming the‘. Het feit dat je het hebt over “Jun Kaneko, the ceramic artist” in plaats van “Jun Kaneko, a ceramic artist”. Dat het (in elk geval vanuit marketingperspectief) belangrijk is dat je een ‘de’ bent, en geen ‘een’.

Ik moest meteen denken aan de uitdrukking ‘type Jan Wouters’. Hoeveel trainers wensen zich niet een type Jan Wouters toe? Niet omdat hij zo goed kon voetballen, maar omdat hij zo’n schoffelaar, zo’n harde werker was; iemand die je erbij moest hebben. Jan Wouters is hiermee een brand geworden, maar op een heel andere manier dan Cruijff of Van Basten. Geen enkele trainer zal het in zijn hoofd halen om een ‘type Johan Cruijff’ of een type ‘Marco van Basten’ erbij te willen hebben – zoiets neigt naar blasfemie.

Waar ‘een’ juist een eervolle vermelding verdient, is als het in de context van een lijstje wordt genoemd: ik noem een Jimmy Connors, een Björn Borg, een Pete Sampras, een John McEnroe, een Ton de Jong. Droomde ik vroeger over!

Weblog tikkertje

Ik had Yme al een tijdje niet gesproken, en hij maakte me er fijntjes op attent dat hij me uitgenodigd had om mee te doen met weblog tikkertje. Het idee van weblog tikkertje is dat je vijf (relatief) onbekende dingen over jezelf vertelt, en vervolgens vijf anderen uitnodigt om hetzelfde te doen. Een soort kettingbrief, maar dan anders.

Daar gaat hij dan:

  • Ik zit al een tijdje in de online business, maar mijn studie – Technische Natuurkunde aan de TU Delft – wijst daar in het geheel niet op;
  • Als ik in een CD-winkel sta, is het voor mij onmogelijk om naar buiten te lopen zonder een paar CD’s te hebben gekocht. Mijn iTunes-collectie heb ik dus op een ‘eerlijke’ manier bij elkaar verzameld;
  • Ik heb ooit een aantal weken als vluchteling in Nederland doorgebracht, nadat we uit Iran moesten vluchten omdat het toenmalige regime omvergeworpen werd;
  • Toen ik jong was, dacht ik muzikant te zullen worden als ik groot zou zijn. Dat denk ik nog steeds…
  • Ik heet eigenlijk helemaal niet Ton, maar Taeke Onno Nico. Mijn roepnaam bestaat uit mijn initialen; mijn ouders vonden mijn Friese voornaam (naar mijn pake) te ingewikkeld voor iemand die buiten Friesland opgroeide.

En bij deze tik ik de volgende bloggers: Marcel Houtman, Jan Willem Eshuis, Femke Schavemaker, Gerwin Scheeve en Peter Boer