Juichen voor een ander

Robin van Persie2
Danny Blind. Ik geef hem het voordeel van de twijfel. Als speler juist boven alle twijfel verheven, maar als coach nog nooit iets gepresteerd. Vóór hem pleit dat Hiddink wél alles had gepresteerd, en het met dit team ook niet voor elkaar kreeg.

Er wordt veel gewezen op individuele fouten, pech, blessures om te verklaren waarom het Nederlands elftal geen onderdeel gaat uitmaken van de betere helft van Europa die om het kampioenschap gaat spelen. Ik heb de hele kwalificatiereeks Nederland niet als team gezien; het was letterlijk een ‘elftal’. En als je niet als team speelt, krijg je het tegen ploegen als IJsland, Turkije en Tsjechië, die wél als team spelen, lastig.

Van Gaal zag dit tijdens het WK goed: achterin de rijen gesloten houden, met spelers als Vlaar en Nigel de Jong die het gras opeten als het nodig is, en voorin alle ballen op Robben. Een gelijkspel heb je, een overwinning kun je krijgen.

Tijdens de kwalificatiereeks was Robben vrijwel continu geblesseerd. Daarmee mis je een enorme aanvallende impuls, maar nog steeds had het achterin dicht kunnen zitten. Wat gelijkspelletjes tegen IJsland, Turkije of Tsjechië waren ruim voldoende geweest om in elk geval de playoffs te halen.

Ik vind het gebrek aan teamgeest schrijnend. Martin Indi die zijn ploeg in de steek laat met een domme rode kaart. Memphis die bij Manchester iedere week prima presteert, maar bij het Nederlands elftal kennelijk geen zin heeft om het te laten zien. Riedewald en Tete die, als Van Dijk en Bruma doordekken, denken ‘hadden ze maar niet uit het centrum moeten weglopen; ik doe geen stap extra’. Niemand die Van Persie troost als hij een ongelukkig eigen doelpunt maakt. Dan kan Blind zich wel verschuilen achter blessures, onervarenheid, individuele fouten, maar hij is er niet in geslaagd om het elftal als team te laten spelen. En dat is volgens mij juist de rol van de bondscoach.

Maar het allerschrijnendst vind ik de weigering van spelers om te juichen of een teamgenoot te feliciteren als die een doelpunt maakt. Waarmee ze eigenlijk aangeven dat ze liever zelf hadden willen scoren. Razend zou ik als coach zijn als dat zou gebeuren – en ik weet zeker dat Van Gaal dat ook zou zijn.
Huntelaar maakt de 1-3 met nog twintig minuten te spelen; kansloos natuurlijk, maar ik heb grotere wonderen op de voetbalvelden gezien. Van Persie staat het dichtst bij de bal die in het doel verdwijnt, en je ziet hem balen dat Huntelaar weer een doelpunt inloopt op zijn eigen nationale record. Van Persie loopt nog een paar stappen richting het doel om de bal weer snel naar de middenstip te brengen, stopt halverwege en denkt ‘laat maar’.

Laat maar.

Siem de Jong, Joël Veltman en Europese topclubs

Veltman en De Jong in duel

Siem de Jong besloot twee jaar geleden zijn carrière een nieuwe impuls te geven: hij vertrok naar Newcastle United. Op dit moment staat Newcastle op de laatste plek in de Premier League en kan Siem zich opmaken voor een jaartje degradatievoetbal – mits hij niet weer geblesseerd raakt.

Ik begrijp niet zo goed waar die drang van spelers vandaan komt om – afgezien van het geld – voor een transfer naar een middenmoter of laagvlieger in Engeland te kiezen. Het gebeurt ook vrijwel nooit dat een Nederlandse speler die eenmaal voor zo’n club speelt, nog de stap zet naar een topclub. Een transfer naar Manchester United, Arsenal of Liverpool moet je ineens vanuit Nederland maken.

Maar misschien is het gewoon zo dat hun niveau bij Ajax al niet voldoende was, en nooit voldoende zou zijn geworden, om naar een échte topclub te gaan. Dat bevestigt meteen mijn beeld van Siem de Jong: prima speler bij Ajax, voor eeuwig fan van hem vanwege zijn goals tijdens de kampioenswedstrijd tegen FC Twente, maar geen topspeler.

Mocht Ajax ooit nog aanspraak willen maken op een succes in Europa (laten we beginnen met de Europa League), dan moet het dat soort spelers niet te lang in de basis houden – en daarmee jong talent in de weg staan. Mijn criterium voor een basisplaats bij Ajax zou zijn: gespeeld hebben voor een ploeg die in pot 1 of 2 van de Champions League zit, óf de potentie hebben voor een transfer naar een van die ploegen. Dan hebben we het dus over ploegen als Man United, Paris Saint Germain, Liverpool, Tottenham, Atletico Madrid of zelfs Barcelona. Stappen die spelers als Blind, Van der Wiel, Suarez, Eriksen en Alderweireld hebben gezet, dus zo gek is dat niet.

Moisander verruilde Ajax aan het eind van afgelopen seizoen voor Sampdoria. Dat is geen ploeg uit potje 1 of 2, en dat is ook precies zijn niveau: redelijk bij Ajax, maar onvoldoende voor de Europese top. Een speler van zijn leeftijd verbetert zich niet meer bij Ajax, dat deed hij al jaren niet, en dan is het jammer dat hij jarenlang de plek innam van jonge spelers die veel getalenteerder, maar minder ervaren waren. Je ziet nu al aan Riedewald dat hij, ondanks dat hij waarschijnlijk momenteel meer fouten maakt dan Moisander, veel meer potentie heeft. Riedewald is een speler die het in zich heeft om bij een club uit pot 1 of 2 terecht te komen, en die moet je dus jong een kans geven.

Joël Veltman heeft dat niet. Hij is inmiddels 23, daarmee behoorlijk ervaren, maar in de wedstrijden waar het om gaat zakt hij voortdurend door ijs. En dat gaat ook niet meer verbeteren. Probeer dan liever Van der Hoorn op die positie (bij hem is het er nog niet uitgekomen, maar je weet maar nooit; hij is in elk geval groot en sterk) of Heitinga (die in het verleden bij clubs uit potje 1 of 2 heeft gespeeld, dus de ervaring van het spelen – en winnen – van topwedstrijden heeft).

Benieuwd welke basisspelers (of reservespelers) van Ajax jij in staat acht om op zeker moment een transfer te maken naar een van de Europese topclubs!