Personal Message hacking via Yahoo Pipes

Yahoo PipesHet was me recentelijk gelukt om mijn Twitter status te distribueren naar verschillende sociale platforms als Facebook en Hyves. Inmiddels had ik het ook voor elkaar gekregen met MSN Messenger (via Messenger Plus! en het script rss2psm).

Volgende uitdaging was het uitlezen van mijn locatie vanuit Plazes, en die samen te voegen met mijn status uit Twitter. Dat leidde tot een herontdekking van Yahoo Pipes. Ik had dat al een tijd geleden uitgeprobeerd, en ik was niet erg onder de indruk. Maar ze hebben niet stilgezeten daar! Inmiddels is hun user interface een stuk verbeterd, en kun je er serieus mooie dingen voor elkaar krijgen. Het idee van Yahoo Pipes is dat je een bepaalde databron selecteert (een RSS feed, maar kan ook een database of een website zijn), en deze data gaat ‘mashen’. In mijn geval kwam dat neer op het volgende:

  • Selecteer de RSS feed van Twitter met statusupdates
  • Kies het meest recente bericht
  • Sloop uit dit bericht het deel voor de dubbele punt (‘Tonsument zegt: …’) weg, zodat je alleen de status overhoudt
  • Selecteer de RSS feed vanuit Plazes met locatie-updates
  • Kies het meest recente bericht
  • Voeg de Twitter status samen met de Plazes locatie en zet er nog een ‘@’ tussen
  • Maak van die samengevoegde status tenslotte weer een RSS feed

Omdat Facebook en Hyves hun statusupdates uit een Twitter (en niet een standaard RSS) feed halen, moest die laatste RSS feed tenslotte weer ingelezen worden in een (andere, nieuwe) Twitter feed. Dat kan via Twitterfeed.

Ik hoef nu dus alleen maar mijn status te updaten via Twitter – de locatie wordt er automatisch aan toegevoegd. Op deze manier zijn de mogelijkheden natuurlijk eindeloos: je laatst gespeelde nummer van Last.fm aan je status toevoegen, je laatste del.icio.us item, etc.

Yahoo Pipes dus – ook (zelfs?) voor niet-techneuten een gemakkelijke tool om je ‘life te hacken’!

Marktplaats en Identity2.0

Toen ik jong was pakte ik met mijn schoolvriendje het telefoonboek en zochten iemand met een naam als ‘Poepjes’ op. Vervolgens belden we die persoon en moesten we enorm lachen als hij opnam.

Tegenwoordig zoek je standaard op Google even op wat je te weten kan komen over die sollicitant die morgen langskomt. Dat zal zij per slot van rekening ook wel bij jou gedaan hebben.

Marktplaats.nl komt met een dienst waarbij ze de aangeboden producten plotten op een kaart, zodat je niet alleen weet om welk product het gaat en hoeveel het moet kosten, maar ook wáár het te koop is. Een eigengemaakte mashup, zogezegd. Er ontspint zich op Frankwatching een interessante discussie over de vraag of Marktplaats zomaar dit soort gegevens openbaar mag maken. Ik testte de site kort, en het viel me op dat bij het plaatsen van een advertentie je postcode weliswaar gevraagd wordt, maar niet getoond. Overigens kun je nu al gewoon zoeken op postcode, en de gegevens dus ook op deze manier achterhalen. Maar het wordt nu wel heel visueel om te ontdekken wie in jouw straatje op zoek is naar spannende contacten.

Ik had het sympathieker gevonden van Marktplaats als ze de community in staat hadden gesteld zélf deze mashup te maken, door hun API open te stellen (zusje eBay doet dit al tijden). Dan kunnen we via Yahoo Pipes niet alleen die teakhouten tafel op het juiste adres laten zien, maar (via Flickr) ook een foto van de hond van de verkoper en (via Last.fm) zijn muzikale voorkeur!

 

Hoeveel James Bonds heb je nodig om te pokeren?

Pokeren is helemaal hot op dit moment. Ouders maken zich zorgen over de pokerdrang van de jeugd, en zowel bij mijn vorige als mijn huidige bedrijf vinden pokeravonden plaats. Niet per se om de harde knaken, maar wél met bijbehorende sigaren en zonnebrillen. Waar is de tijd gebleven dat we ons een hele avond konden vermaken met klaverjassen, toepen of hartenjagen?

Maar dan deze James Bond mashup! Het is weliswaar niet letterlijk poker dat ze spelen, maar toch briljant in elkaar gezet:

[gv data="oQ-RnM63is8"][/gv]

Gnarles Barkley’s Cover2.0?

Covers zijn van alle tijden. In de meeste gevallen is een cover een slap aftreksel van het origineel, bedoeld om nog wat geld te verdienen aan wat ooit een hit was. Smaken verschillen, maar denk bijvoorbeeld aan “Sorry seems to be the hardest word” (Blue/Elton John), “Satisfaction” (Britney Spears/Rolling Stones), “My Generation” (Hillary Duff/The Who). Of Marti Pellow, voormalig leadzanger van Wet Wet Wet, die een cover CD met, jawel, hits van Wet Wet Wet uitbrengt.

Gelukkig zijn er ook covers die een beter resultaat opleveren dan het origineel. Ook weer arbitrair, maar bijvoorbeeld “Hey Joe” (Jimmy Hendrix/The Leaves), “Little Wing” (Sting/Jimmy Hendrix),  “Respect” (Aretha Franklin/Otis Redding).

Kenmerkend voor deze covers is dat er enige tijd zit tussen de originele opname en de cover. Maar in de tijden van “always on” en “always available” is deze barriere er blijkbaar niet meer. Neem “Crazy” van Gnarles Barkley. Nauwelijks heeft hij hier een hit mee, of het nummer wordt gecoverd door diverse artiesten. Vind de evolutie van dit nummer (en een paar briljante covers, waaronder een van Nelly Furtado) op Music For Kids Who Can’t Read Good. Het schijnt dat Paris Hilton het nummer ook wil gaan coveren. Ik houd mijn hart vast…

GeoNews = GMaps + Realtime GNews

GeonewsWat krijg je als je GoogleMaps combineert met realtime GoogleNews? Geonews dus, het actuele nieuws geplot op de wereldkaart. Niet de snelste manier om toegang te krijgen tot het laatste nieuws, maar met name leuk als alternatief voor een screensaver.

Meer over applicaties op basis van Google Maps?

Creative Commons – share alike

Create CommonsVoor wie het nog niet wist: het copyright moet plaats maken. Copyright stamt uit de tijd van boeken, platen en films. Tastbare media dus. Met de opkomst van het internet gingen de distributiemethoden van deze media volledig overhoop, met name door de opkomst van peer to peer netwerken als Napster, Kazaa en Grokster. De uitgevers en distributeurs hobbelden er achteraan, en boekten incidentele succesjes met het verbod op deze applicaties.

Tegelijkertijd ontstond er een tegenbeweging: Creative Commons. In het kort komt het op het volgende neer. De gebruiker mag

  • het werk van iemand anders kopiëren, verspreiden, tonen en op- en uitvoeren
  • afgeleide werken maken
  • gebruik maken van het werk voor commerciële doeleinden

mits de gebruiker de oorspronkelijke naam vermeldt én bij verspreiding de licentievoorwaarden kenbaar maakt.

In het novembernummer (2004) van Wired is een CD opgenomen met stukken van bekende artiesten (Beastie Boys, David Byrne, maar ook DJ Danger Mouse). Omdat deze stukken onder Creative Commons licensing zijn uitgebracht, mogen ze vrijelijk gedeeld worden, en mogen de samples hergebruikt worden.

Van Creative Commons gaan we de komende tijd nog veel horen! Ten overvloede meld ik nog maar even dat de teksten, plaatjes, enz. op mijn eigen site ook onder de Creative Commons licentie vallen.