Normaal post ik dit soort video’s alleen op mijn Tumblog, maar omdat hij zo übercool is, toch ook maar op de Tonsument:
[kml_flashembed movie=”http://www.youtube.com/v/uuGaqLT-gO4″ height=”531″ width=”444″ /]
Meteen al als aanvulling op mijn vorige post: Telegraaf en Hyves hebben hun beider bereik in de strijd gegooid om van de Telesport poule een gezamenlijke te maken: http://oranjepoule.hyves.nl/ Dat kan niet anders dan de grootste poule op gaan leveren. Zie ook het bericht op Emerce hierover.
Voor wie het laatste jaar onder een steen geleefd heeft: het EK staat voor de deur! Waar traditioneel lijstjes werden ingevuld met uitslagen, en groepen vrienden om ’s lands eer streden, gaat dat nu allemaal online. Over het algemeen zijn er twee varianten:
Hieronder een overzicht van een aantal (gratis) poules en managers, met natuurlijk de (hoofd)prijs die je er kunt winnen!
En tenslotte twee EK ‘managers’:
Scannend door mijn RSS feeds kwam ik een artikel tegen over de crashes die op Microsoft Vista plaatsvinden. Dat triggerde mij, want ik heb thuis Vista draaien, en die crasht inderdaad om de haverklap. Volgens het artikel zijn NVIDIA drivers verantwoordelijk voor 30% van de crashes. Vista geeft bij iedere crash keurig een melding wat de vermoedelijke oorzaak is, en inderdaad worden bij mij thuis ook vaak Vista crashes toegeschreven aan die video driver.
Ik draai een programma genaamd MusicIP (meer daarover binnenkort), en op mijn Vista PC crasht die altijd binnen 10 minuten. Oorzaak: NVIDIA. Nu heb ik eens heel goed gekeken wat er gebeurt op mijn PC (via de Task Manager). Op het moment dat ik MusicIP opstart, gaat de (een?) scanner (scanner.exe) enorm veel processortijd claimen. Zodra ik die scanner ‘kill’, crasht mijn Vista PC niet meer. Probleem opgelost. Maar je maakt mij niet wijs dat NVIDIA hier iets mee te maken heeft.
Of zou Microsoft erbij gebaat zijn om NVIDIA in een kwaad daglicht te stellen?
Ik werd door mijn oud-klasgenoot Tjeerd Lamers (teruggevonden via Hyves) geattendeerd op de mogelijkheid om klassieke spelletjes te spelen op je mobiele telefoon. Destijds – midden jaren 80 – hadden we een omvangrijke gamecollectie opgebouwd, eerst op de Commodore 64, later op de Amiga. Om deze games nu ook op je telefoon te kunnen spelen, moet je allereerst ScummVm op je telefoon installeren, en vervolgens kun je via ‘oldware’ sites klassiekers als Secret of Monkey Island en Duke Nukem downloaden en op je telefoon zetten. En dat blijkt ineens heel erg verslavend te zijn – je waant je weer helemaal in de jaren 80!
Enige wat je mist is de traditionele joystick – dat werkt op een Nokia N95 wat lastiger. Wat dat betreft zou een telefoon met touchscreen handiger zijn. Maar ik weet in elk geval waar ik mijn verloren uurtjes aan kan besteden!
Mobiel zijn we inmiddels zover, dat we hier prima (bepaalde) online applicaties op kunnen draaien. Voor mij is één van de waardevolste toepassingen Google Reader, de RSS reader van Google. Ik vind de user interface fantastisch; met name het per tien artikelen ‘marken as read’ zorgt ervoor dat je heel snel door je feeds heen kunt scannen. Behalve door de feeds die een paar regels van het artikel weergeven, steevast gevolgd door een ‘Lees meer’. Via je PC is dat nog wel te doen, dan open je het artikel gewoon binnen de website waar het feitelijk gepubliceerd is. Op je mobiele telefoon is het openen van zo’n website echter geen sinecure: het duurt vaak lang en je moet vervolgens door allerlei niet-relevante content heenscannen om bij het eigenlijke artikel te komen.
Als zo’n korte RSS feed bedoeld is als teaser, schiet het zijn doel op de mobiele telefoon voorbij: ik heb helemaal geen zin meer om het artikel te openen. Neem als voorbeeld een artikel van Dutch Cowboys: “Wetpaint’s politieke voorkeur voor Obama?“. Dit heeft als feed inhoud “Een online dienst die “doet” aan politiek? De wiki-dienst Wetpaint ‘lijkt’ er aan te doen.”. En vervolgens moet je doorklikken om het hele artikel te lezen. Ik ben echter nog op geen enkele manier getriggerd, en klik dus ook niet door.
Dus: óf de inleiding van een artikel wordt zo interessant (en lang) gemaakt dat je er per se op door wÃl klikken, óf er zou een speciale ‘mobile’ RSS feed moeten komen, met altijd het hele artikel in de feed.
Via een advertentie in mijn Gmail-omgeving kwam ik op de pagina ‘TV op de PC’ van Downloadwinkel.org terecht:
Kent u het probleem van een tv te weinig? TV OP DE PC biedt u nu de oplossing: tv op uw eigen computer! Op deze site kunt u ons programma downloaden zodat u voortaan gewoon via uw eigen computer tv kunt kijken. Geen gezeur meer welk programma er wordt gekeken dus.
Dat klinkt spannend. Op de betreffende pagina kom ik verder kreten als ‘de beste kanalen’, ‘ook buitenlandse kanalen’ en ‘live sport’ tegen. En dat voor een eenmalig downloadbedrag van €6,95. Klinkt te mooi om waar te zijn. En daarom roept het bij mij direct een aantal vragen op:
Gelukkig beschikt de site over Frequently Asked Questions. Eens kijken welke vragen vaak gesteld worden. ‘Is het betalen veilig?’ ‘Kan ik ook met mijn mobiele telefoon betalen?’ ‘Kan ik korting krijgen?’. Maar niets over mÃjn prangende vragen.
Ik kies ervoor om het programma vooralsnog niet te downloaden, zelfs al kost het maar €6,95. Tenzij Downloadwinkel.org me er alsnog van kan overtuigen dat dit hét ultieme product is om TV via je PC te bekijken.
Overigens leverde een Google search op ‘TV op de PC’ geen (hoge) vermelding op van dit product…
Het was me recentelijk gelukt om mijn Twitter status te distribueren naar verschillende sociale platforms als Facebook en Hyves. Inmiddels had ik het ook voor elkaar gekregen met MSN Messenger (via Messenger Plus! en het script rss2psm).
Volgende uitdaging was het uitlezen van mijn locatie vanuit Plazes, en die samen te voegen met mijn status uit Twitter. Dat leidde tot een herontdekking van Yahoo Pipes. Ik had dat al een tijd geleden uitgeprobeerd, en ik was niet erg onder de indruk. Maar ze hebben niet stilgezeten daar! Inmiddels is hun user interface een stuk verbeterd, en kun je er serieus mooie dingen voor elkaar krijgen. Het idee van Yahoo Pipes is dat je een bepaalde databron selecteert (een RSS feed, maar kan ook een database of een website zijn), en deze data gaat ‘mashen’. In mijn geval kwam dat neer op het volgende:
Omdat Facebook en Hyves hun statusupdates uit een Twitter (en niet een standaard RSS) feed halen, moest die laatste RSS feed tenslotte weer ingelezen worden in een (andere, nieuwe) Twitter feed. Dat kan via Twitterfeed.
Ik hoef nu dus alleen maar mijn status te updaten via Twitter – de locatie wordt er automatisch aan toegevoegd. Op deze manier zijn de mogelijkheden natuurlijk eindeloos: je laatst gespeelde nummer van Last.fm aan je status toevoegen, je laatste del.icio.us item, etc.
Yahoo Pipes dus – ook (zelfs?) voor niet-techneuten een gemakkelijke tool om je ‘life te hacken’!
Afgelopen zaterdag ging ik, samen met mijn vriendin, uit eten met vrienden. Althans, wij dachten dat we bij hen had afgesproken en zij dachten omgekeerd. Een restaurant bij ons in de buurt werd het uiteindelijk. We waren daarom al wat laat, en ik besloot ‘voor die ene keer’ mijn auto in de buurt van mijn huis neer te zetten, en onze laptoptassen in de kofferbak te laten. Toch nog even de kofferbak geopend om een telefoon uit de tas te halen.
Na het eten liepen we langs de auto naar huis en haalden we de laptoptassen uit de kofferbak. De volgende ochtend stond de politie op de stoep. Dat er was ingebroken in mijn auto, en dat een oplettende buurman een golftas en een paar skischoenen had veiliggesteld. Klopt, die had ik inderdaad ook in de kofferbak laten liggen. Uit het handschoenenkastje waren alleen een aantal CD’s meegenomen. Althans, de hoesjes van de CD’s, want de CD’s zelf lagen in mijn CD-wisselaar – in de kofferbak.
Gelukkig hadden de dieven het kleinste raampje (dat driehoekige achterin) stukgeslagen. Dat kost een euro of €65, dus de schade viel uiteindelijk nogal mee. Ik had er geld voor over gehad om de gezichten van de dieven te zien toen zij – in de veronderstelling twee laptoptassen aan te treffen – slechts wat sportspullen vonden. Uiteindelijk moet je er gewoon de lol van in proberen te zien! En de volgende keer die laptoptas tóch maar weer gewoon meenemen…
Via ReadWriteWeb liep ik tegen de site AideRSS aan. Het idee dat ik al een paar jaar geleden had, begint nu gerealiseerd te worden. Het idee is vrij eenvoudig: stuur een RSS feed waarop je je geabonneerd hebt niet direct door naar je RSS reader, maar laat eerst de relevantie van de individuele artikelen bepalen. Pas als een artikel relevant genoeg wordt bevonden, komt hij in de uiteindelijke (gefilterde) RSS feed terecht. AideRSS bepaalt hierbij de relevantie op basis van het aantal reacties dat er ‘rondom’ het artikel geplaatst is: niet alleen direct eronder, maar ook Digg en Del.icio.us worden geraadpleegd. Het uiteindelijke resultaat is nog vrij ‘grof’, maar het is al een behoorlijke verbetering ten opzcichte van de oorspronkelijke feed.
Zo kun je uit je bestaande feedreader alle feeds exporteren naar OPML, en vervolgens importeren in AideRSS. De resulterende feed kun je vervolgens weer binnen laten lopen in je feedreader (waarbij je je bestaande feeds natuurlijk verwijdert, anders krijg je artikelen dubbel binnen). Of je kunt je rechtstreeks abonneren op een zorgvuldig door ReadWriteWeb samengestelde AideRSS feed over een bepaald onderwerp, zoals Open Data.
Ik hoop dat AideRSS erin slaagt om de relevantie van een artikel nog beter te bepalen, bijvoorbeeld op basis van het aantal views. Uiteindelijk zullen dergelijke mechanismes hopelijk leiden tot minder information overload – het ‘gedwongen’ scannen van honderden artikelen per dag, waarvan een groot deel irrelevant is.
Volgende stap is het verwijderen van de doublures van de berichten die door alle weblogs zo snel mogelijk, maar klakkeloos worden doorgezet – zoals recentelijk rondom de overname van Yahoo door Microsoft.